Uszczegółowienie definicji drewna energetycznego

Pojęcie drewna energetycznego zostało wprowadzone do legislacji w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii, w myśl której jest to „surowiec drzewny, który ze względu na cechy jakościowo-wymiarowe posiada obniżoną wartość techniczną i użytkową uniemożliwiającą jego przemysłowe wykorzystanie, a także surowiec drzewny stanowiący biomasę pochodzenia rolniczego”. W obliczu wzrostu zainteresowania surowcem drzewnym przez różne podmioty, powstała potrzeba uszczegółowienia cech jakościowo-wymiarowych drewna energetycznego. Wzrost wykorzystania jest szczególnie zauważalny w sektorach energetyki zawodowej i ciepłownictwa systemowego. Przyczyną takiego stanu rzeczy jest przede wszystkim dążenie do neutralności klimatycznej produkcji energii elektrycznej i ciepła.

Uchwalone rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 30 maja 2025 r. w sprawie szczegółowych cech jakościowo-wymiarowych drewna energetycznego jest odpowiedzią na wątpliwości interesariuszy sektora biomasy drzewnej. Z jednej strony są to wspomniane już sektory energetyki i ciepłownictwa, a także producenci paliw z biomasy drzewnej, z drugiej natomiast producenci m.in. mebli oraz płyt drewnopochodnych. Wprowadzone przepisy zachowują pierwszeństwo wykorzystania pełnowartościowego drewna na cele przemysłowe. Co istotne dla sektora energetycznego, nie ograniczono wykorzystania biomasy odpadowej w postaci zrębków, trocin czy wiórów do produkcji energii elektrycznej lub ciepła.

Poniżej przywołano cechy drewna energetycznego określone w ww. rozporządzeniu (Dz.U. 2025 poz. 746).