UE zaostrza podejście do tworzyw sztucznych

Unia Europejska coraz wyraźniej wzmacnia działania zgodne z zasadami gospodarki o obiegu zamkniętym, ograniczając stosowanie jednorazowych wyrobów z tworzyw sztucznych oraz promując rozwiązania sprzyjające ponownemu użyciu i recyklingowi. W ten kierunek wpisuje się planowany od 1 stycznia 2030 r. zakaz stosowania jednorazowych opakowań zbiorczych z folii z tworzyw sztucznych, wykorzystywanych m.in. do pakowania butelek z wodą i innymi napojami. Regulacja ta ma skłonić producentów do ograniczenia zbędnych opakowań oraz stosowania rozwiązań łatwiejszych do ponownego wykorzystania lub zagospodarowania.

Równolegle UE reaguje na masowy napływ tanich produktów, w szczególności niskowartościowych przesyłek pochodzących z Chin. Od 1 lipca 2026 r. wprowadzono tymczasową, zryczałtowaną opłatę celną naliczaną od każdej kategorii towarów objętych pojedynczą przesyłką. Problemem związanym z szybkim rozwojem tego segmentu handlu elektronicznego jest nie tylko ogromna liczba zamówień, ale również ilość towarzyszących im opakowań: foliowych woreczków, opakowań zbiorczych, wypełniaczy oraz jednorazowych elementów zabezpieczających. Po bardzo krótkim okresie użytkowania materiały te stają się odpadami, często trudnymi do sortowania i recyklingu.

Masowy napływ niewielkich przesyłek zwiększa zatem presję na systemy gospodarki odpadami, podnosi koszty ich zbierania i zagospodarowania oraz powiększa strumień niskiej jakości odpadów opakowaniowych. Dlatego, równolegle z ograniczaniem jednorazowych opakowań i folii stosowanych w handlu tradycyjnym, UE porządkuje również zasady funkcjonowania sektora e-commerce, w którym opakowanie może stanowić problem środowiskowy porównywalny z samym produktem. Oba kierunki działań pokazują, że europejska polityka coraz ściślej łączy ochronę środowiska z praktycznym wdrażaniem zasad gospodarki o obiegu zamkniętym.

Wprowadzanie nowych regulacji wymaga równoczesnego rozwoju zaplecza naukowego, badawczego i technologicznego. Istotne znaczenie ma wiarygodna charakterystyka powstających strumieni odpadów, określenie ich składu i właściwości oraz ocena możliwości ponownego wykorzystania, recyklingu, odzysku surowców lub – w przypadku frakcji nienadających się do recyklingu materiałowego – bezpiecznego odzysku energii.