Testy wymywania – ocena bezpieczeństwa środowiskowego odpadów

Testy wymywania są powszechnie stosowaną metodą oceny ryzyka środowiskowego związanego z zagospodarowaniem odpadów. Stanowią one jedno z podstawowych narzędzi w procesie klasyfikacji odpadów przeznaczonych do składowania lub odzysku i są opisane m.in. w normie PN-EN 12457-4:2006 oraz w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 16 lipca 2015 r. (Dz.U. 2015, poz. 1277).

Na czym polega test wymywania?

Test wymywania polega na wypłukiwaniu z materiałów odpadowych rozpuszczalnych składników z wykorzystaniem wody jako medium ekstrakcyjnego. Uzyskany eluat analizowany jest pod kątem zawartości metali i związków nieorganicznych. Porównanie wyników z wartościami granicznymi pozwala ocenić, czy dany materiał może zostać bezpiecznie zdeponowany na składowisku.

Jaki jest cel badań?

Celem badań jest charakteryzowanie i ocena składników, które mogą być wymywane z materiałów odpadowych. Uwalnianie rozpuszczalnych zanieczyszczeń w kontakcie z wodą uznawane jest za główny mechanizm ich migracji do środowiska, co może prowadzić do skażeń wód gruntowych i powierzchniowych. Ocena tych właściwości jest kluczowa z punktu widzenia ochrony środowiska, zdrowia ludzi oraz zgodności z wymaganiami prawa.

Dla kogo?

Testy wymywania znajdują zastosowanie w szczególności w przypadku odpadów powstających w sektorze:

• energetycznym (np. popioły, żużle),
• budowlanym (np. odpady mineralne),
• przetwórstwa przemysłowego i chemicznego, oraz wszędzie tam, gdzie konieczna jest weryfikacja dopuszczalności odpadów do składowania.

Rodzaje testów:

• test podstawowy (ciecz/faza stała = 10 l/kg),
• test pomocniczy (ciecz/faza stała = 2 l/kg), stosowany w przypadku braku możliwości wykonania testu podstawowego.

Zakres analiz obejmuje oznaczenia takich składników jak:

• pierwiastki: arsen (As), bar (Ba), kadm (Cd), chrom całkowity (Cr), miedź (Cu), molibden (Mo), nikiel (Ni), ołów (Pb), antymon (Sb), selen (Se), cynk (Zn), rtęć (Hg)
• związki nieorganiczne: chlorki (Cl⁻), fluorki (F⁻), siarczany (SO₄²⁻)
• parametry ogólne: rozpuszczony węgiel organiczny (DOC), stałe związki rozpuszczone (TDS)