Nadchodzi nowelizacja ustawy wiatrakowej

25 września 2024 roku powstał projekt tzw. ustawy wiatrakowej (ustawy o zmianie ustawy o inwestycjach w zakresie elektrowni wiatrowych oraz niektórych innych ustaw). Po konsultacjach publicznych i opiniowaniu, projekt jest obecnie na etapie analizy przez Radę Ministrów. Po pozytywnym rozstrzygnięciu będzie skierowany do Sejmu.

Zgodnie z obecną ustawą, odległość elektrowni wiatrowej od budynku mieszkalnego musi być równa lub większa od dziesięciokrotności całkowitej wysokości elektrowni wiatrowej, chyba że plan miejscowy określa inną odległość, jednak nie mniej niż 700 metrów. Biorąc pod uwagę, że wydajne elektrownie wiatrowe w Polsce osiągają wysokość ok. 200 m, ograniczenie ich lokalizacji parametrem 10-krotnej wysokości jest głównym czynnikiem, który niemal całkowicie wyklucza ich budowę. Nawet w przypadku korzystnych zapisów w planie miejscowym danej gminy, barierą nieprzekraczalną pozostaje parametr 700 metrów, który również bardzo ogranicza inwestycje. Wymóg minimalnej odległości jest jednak konieczny, powinien bowiem zabezpieczyć mieszkańców przed hałasem czy efektem migotania cieni powodowanym przez pracującą instalację.

Projekt ustawy zakłada m.in. zmniejszenie wspomnianej minimalnej odległości do 500 metrów oraz wprowadza inne ograniczenia odległościowe od obszarów chronionych przyrodniczo. Zmiana z 700 na 500 m znacznie zwiększy możliwość budowy farm wiatrowych, ale biorąc pod uwagę rozwój technologii w kierunku coraz wyżej osadzonych turbin wiatrowych, zmniejszenie odległości może nie zagwarantować dostatecznej ochrony przed ich negatywnym oddziaływaniem.

Instytut od lat służy pomocą przy inwestycjach przemysłowych, oferując m.in. opracowania dokumentów środowiskowych wymaganych w związku z nowelizacją aktów legislacyjnych oraz opracowania obejmujące zakresem możliwości lokalizacji instalacji wytwarzających energię z OZE.

Autor: Radosław Lajnert, Jolanta Telenga-Kopyczyńska

Zakład Ochrony Powietrza