grafika wyróżniająca aktualności ZTE

Przemysłowa walidacja technologii wychwytu CO2

W czasopiśmie „Chemical Engineering Research and Design” ukazał się artykuł pt.: „Industrial validation and energy-relevant scale-up of ammonia-condensate CO2 capture integrated with Solvay soda ash production”. Jego autorami są Aleksander Krótki, Tomasz Spietz, Szymon Dobras, Tadeusz Chwoła i Adam Tatarczuk z ITPE oraz Kazimierz Skowron, Damian Żórawski, Dawid Skrzyniecki i Patryk Hulisz z Qemetica Soda Polska S.A.

Publikacja przedstawia wyniki przemysłowych badań instalacji wychwytu CO2 z wykorzystaniem kondensatu amoniakalnego, zintegrowanej z procesem produkcji sody metodą Solvaya. W trakcie testów instalacja wychwytywała do 424 kg CO2 na godzinę, a stopień odzysku CO2 wynosił 47,6-80,2%. Autorzy zestawili wyniki pomiarów z modelem procesowym, który po walidacji dla 13 punktów pracy odtwarzał stopień odzysku CO2 ze średnim błędem 7,0%, a strumień zaabsorbowanego CO2 z błędem 7,1%.

Wartość inżynierska pracy polega na powiązaniu danych z rzeczywistej instalacji z analizą możliwości jej dalszego skalowania w warunkach istniejącego zakładu. Model pozwolił ocenić, jak dostępny strumień kondensatu, hydraulika kolumny i możliwości chłodzenia wpływają na wydajność wychwytu. Dla korzystnego zakresu stosunku strumieni cieczy do gazu (L/G), wynoszącego około 8-9 kg/kg, oszacowano możliwość oczyszczania strumienia gazu rzędu 4800-5400 Nm3/h. Analiza wskazała również na dodatkowe zapotrzebowanie na ciepło do regeneracji w wysokości około 0,88 MWth w rozpatrywanym wariancie skalowania. Są to szacunki na etapie analizy koncepcyjnej, przydatne do oceny ograniczeń procesu i planowania dalszych prac projektowych.

Opracowany i zwalidowany model może stanowić punkt wyjścia do analiz adaptacyjnych w innych zakładach produkcji sody metodą Solvaya, w tym w zakładzie Qemetica w Stassfurcie, a także w zakładach innych producentów, w których gaz wylotowy zawiera znaczące ilości CO2. Przeniesienie modelu wymagałoby uwzględnienia lokalnych warunków procesowych, składu i strumienia gazu, dostępności kondensatu amoniakalnego, parametrów aparatury oraz możliwości chłodzenia i regeneracji absorbentu. Dlatego jego zastosowanie w nowej lokalizacji powinno być poprzedzone weryfikacją i walidacją dla danych danego zakładu.

Artykuł jest dostępny w pełnej wersji bezpłatnie za pośrednictwem indywidualnego linku wydawnictwa do 27 listopada 2026 r. Pobranie nie wymaga rejestracji ani opłat a trwały identyfikator publikacji: https://doi.org/10.1016/j.cherd.2026.09.060

Przygotował: Aleksander Krótki
Zakład Transformacji Energetycznej

Facebook
LinkedIn
WhatsApp